Patron parafii

Św.Kazimierz Królewicz

 – Nasz Patron –

 

Św. Kazimierz był drugim z kolei, spośród sześciu synów króla polskiego, Kazimierza Jagiellończyka i jego żony Elżbiety Rakuskiej, córki cesarza Niemiec, Albrechta II. Urodził się na zamku królewskim na Wawelu 3 X 1458 r. Do dziewiątego roku życia wychowywał się pod kuratelą matki, potem przeszedł pod opiekę naznaczonych przez króla nauczycieli i wychowawców, z których głównym był nasz znakomity historyk – Jan Długosz. W naukach czynił duże postępy, toteż ojciec, który go wyróżniał, rychło wciągnął go w sprawy państwowe i plany dynastyczne.

W jesieni 1471 r. został wysłany z 12-tysięczną armią przeciw Maciejowi Korwinowi, by objąć koronę św. Stefana, do której powoływało go kilku panów węgierskich. Wyprawa nie była jednak dobrze przygotowana pod względem politycznym i wojskowym – skończyła się więc fiaskiem. W listopadzie tego roku Kazimierz był już z powrotem w kraju. Uczestniczy odtąd w wielu przedsięwzięciach ojca: jeździ z nim do Malborka na spotkania z wielkim mistrzem, jest na sejmie w Piotrkowie, potem jako namiestnik królewski rządzi w Koronie. Wszędzie jedna sobie ludzi, z którymi się styka, budzi miłość i przywiązanie.

Wiosną 1483 r. król wezwał go na Litwę. Tam od maja spełnia funkcję podkanclerzego. Zimę spędza w Grodnie i tam daje mu się we znaki dręcząca go od dłuższego czasu gruźlica. Na wieść o pogorszeniu się jego stanu ojciec przebywający w Lublinie zjeżdża czym prędzej na Litwę, ale nie może zaradzić chorobie. Chory umiera 4 III 1484 r. na rękach biskupa krakowskiego, Jana Rzeszowskiego. Wieść o jego przedwczesnej śmierci wzbudziła powszechny żal i smutek. Pochowany został w katedrze wileńskiej, która rychło stała się ośrodkiem jego kultu.

Po badaniach, które przeprowadza w Polsce i na Litwie legat papieski Zachariasz Ferrari, zarazem biograf Kazimierza, kult ten zostaje potwierdzony już w r. 1521. W tym samym roku papież Leon X, na podstawie zeznań swego legata wydał bullę kanonizacyjną i wręczył ją przebywającemu w Rzymie biskupowi płockiemu, Erazmowi Ciołkowi. Ten jednak zmarł we Włoszech na zarazę i wszystkie jego dokumenty zaginęły. Król Zygmunt III wznowił starania, uwieńczone szczęśliwie nową bullą, wydaną przez papieża Klemensa VIII, dnia 7 XI 1602 r. Kiedy z okazji kanonizacji otwarto grób św. królewicza, pomimo wielkiej wilgotności grobowca, po 118 latach ciało świętego znaleziono nienaruszone. Przy głowie św. Kazimierza znaleziono pergamin z wypisanym jego ulubionym hymnem ku czci NMP: „Dnia każdego sław Maryję…”.

Ikonografia najczęściej przedstawia św. Kazimierza w stroju książęcym z lilią w ręku lub klęczącego w nocy przed drzwiami katedry, by przypomnieć jego gorące nabożeństwo do Najświętszego Sakramentu.

Św. Kazimierz jest głównym patronem Litwy. W roku 1950 Kawalerzy Maltańscy obrali sobie św. Kazimierza za swojego głównego patrona.  Pius XII ogłosił go też patronem młodzieży litewskiej.

W Polsce kult św. Kazimierza był zawsze bardzo żywy.  Ku jego czci wystawiono wiele kościołów. O jego popularności najlepiej świadczy fakt, że aż 104 miejscowości przyjęły od Jego imienia swoją nazwę.

 MODLITWA DO ŚW. KAZIMIERZA KRÓLEWICZA

   Książę niezłomny, święty Kazimierzu,
Królewski synu i chlubo Ojczyzny,
Jesteś jak gwiazda, która zajaśniała
Nad naszą ziemią.
Żyjąc na świecie, ale nie dla świata,
Wybrałeś drogę pokornej miłości
Wiedząc, że tylko w Bogu jest wesele
I pełnia szczęścia.
Jakże jest trudno wzgardzić zaszczytami
I w głębi serca pozostać ubogim,
Jakże niełatwo wśród młodości pokus
Zachować czystość!
Naucz nas, książę, szukać woli Pana
I czułą matkę znajdować w Maryi;
Ona niech raczy oba twe narody
Ogarnąć płaszczem.
Módl się za nami, święty Królewiczu,
Bo chcemy z Tobą w niebieskiej ojczyźnie
Pieśnią wdzięczności wielbić Boga w Trójcy
Przez wszystkie wieki. Amen

Bulla Papieża Klemensa VIII
Klemens Papież VIII

Na wieczną rzeczy pamiątkę. Co się sprowadza ku pomnożeniu czci świętych,
w których wielki jest Bóg nasz, chętnie się zawsze ku temu skłaniamy; zwłaszcza, gdy królów pobożnych i innych wiernych Chrystusa gorące śluby tej się domagają łaski, lub też skądinąd wedle Boga widzimy, iż to zbawienną byłoby rzeczą. Przetoż powolni prośbom Najmilszego w Chrystusie Syna Naszego, Najjaśniejszego Polski
i Szwecji Króla Zygmunta (III), Nam w tej sprawie pokornie złożonym, i na żądanie (ex veto) Wielebnych Braci Naszych, Świętego Rzymskiego Kościoła Kardynałów, do spraw obrzędów świętych i ceremonii kościelnych szczególnie wyznaczonych, ażeby w całym Królestwie Polskim i Wielkim Księstwie Litewskim, jak też we wszystkich im podwładnych ziemiach, dzień uroczysty św. Kazimierza Wyznawcy, królewskiego ze krwi Jagiełłów polskich potomka, który jeszcze przez świętej pamięci Leona X Papieża, Poprzednika Naszego, w poczet świętych był policzony, mógł być wielbionym i czczonym od całego, jak świeckiego tak też i zakonnego kleru
już prywatnie, już publicznie w kościoła  obrządkiem podwójnym (sub Ritu duplici), wedle porządku Brewiarza Rzymskiego z włączeniem, w miejscach właściwych niżej wypisanych „Oracji i lekcji właściwych”, które ciż sami Kardynałowie Kongregacji obrzędów świętych przejrzeli i zatwierdzili, powagą Apostolską, niniejszym pismem nadajem i dozwalamy, bezwzględnie na wszelkie inne przeciwne ustawy, zarządzenia Apostolskie, jak np. że dzień tej uroczystości nie jest wpisany do Kalendarza i Brewiarza Rzymskiego i dalsze temu podobne. (Tu następuje porządek oficjum Św. Kazimierza).

Dan w Rzymie u św. Marka pod pieczęcią Rybaka dnia 7 listopada roku pańskiego 1602, papiestwa naszego roku jedenastego.

Podpisał: M. Vesticus Barbianus

Litania do świętego Kazimierza

Kyrie, elejson, Chryste, elejson, Kyrie, elejson.
Chryste, usłysz nas, Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże,
Synu, Odkupicielu świata, Boże, Duchu Święty, Boże,
Święta Trójco, jedyny Boże, – zmiłuj się nad nami.
Święta Maryjo, módl się za nami
Święta Boża Rodzicielko,
Święty Kazimierzu, Patronie narodu polskiego,
Święty Kazimierzu, jasna gwiazdo w Kościele polskim świecąca,
Święty Kazimierzu, różdżko szczepu Jagiellonów,
Święty Kazimierzu, Wilna skarbie i zaszczycie,
Święty Kazimierzu, pośród bogactw królewskich ubóstwo miłujący,
Święty Kazimierzu, pośród wygód królewskiego domu czystość nad życie lubiący,
Święty Kazimierzu, ciała, świata i szatana pogromco,
Święty Kazimierzu, blaskiem korony polskiej gardzący,
Święty Kazimierzu, serdeczny czcicielu Boga utajonego w Przenajświętszym Sakramencie,
Święty Kazimierzu, gorącym nabożeństwem ku Najświętszej Maryi pałający,
Święty Kazimierzu, nieprzyjacielu bezbożnych,
Święty Kazimierzu, ziemskiej ojczyzny twojej pobożny miłośniku i obrońco,
Święty Kazimierzu, do ojczyzny niebieskiej przewodniku cudowny,
Święty Kazimierzu, lilio niewinności przed tronem Boga wiernie kwitnąca,
Święty Kazimierzu, ojcze ubogich,
Święty Kazimierzu, młodzieńcze niepokalany,
Święty Kazimierzu, aniele wcielony,
Święty Kazimierzu, chwało, wzorze i pociecho,

Abyśmy do wiary i pobożności ojców naszych wrócili,
Aby miłość Boga i bliźniego w naszych sercach rosła,
Abyśmy wśród utrapień i przeciwności mężnie przy wierze świętej dotrwali,
Abyśmy Kościół rzymski i najwyższą Głowę jego gorącym sercem kochali,
Abyśmy pasterzy naszych duchownych szanowali, a z nauki ich życia cnotliwego pobudkę do świętości mieli,
Abyśmy wśród nieszczęść i utrapień błogosławili wyroki Boskiej Opatrzności,
Aby młodzież nasza za przykładem i przyczyną św. Kazimierza pobożność i czystość miłowała,
Abyśmy w powodzeniu i pociechach wdzięczni i pokorni Bogu byli,
Abyśmy krzyż codziennych przykrości naszych z miłością i odwagą nosili,
Abyśmy nieprzyjaciół naszych szczerze miłowali,
Abyśmy w dobrem postępując królestwo Boże pośród nas widzieć i sprawować mogli,
Abyśmy, co Bóg każe, z miłością czynili,
Abyśmy, co Bóg zsyła i dopuszcza, z miłością cierpieli,
Abyśmy św. Kazimierza w niebie oglądali i z Nim razem Boga na wieki chwalili,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, – przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, – wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, – zmiłuj się nad nami.

P. Módl się za nami święty Kazimierzu.
W. Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.

Módlmy się:
Panie Jezu Chryste, któryś świętego Kazimierza darami swej łaski ubogacał, pośród zepsucia i dostatków niezmierzonych od grzechu zachował i wśród majestatu królewskiego ubóstwem ducha obdarzył, daj nam, prosimy, abyśmy w miłości Twojej i w wierze utwierdzeni, niewinność jego anielską naśladowali, Matkę Twoją jak On pobożnie wychwalali i, gardząc ziemskich dóbr próżnością, do niebieskich nieustannie wzdychali. Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem i Duchem Świętym, Bóg jeden na wieki. Amen.